و گاهی نمی توان مانع جریان رود زندگی شد. پائولو کوئیلو
پ.ن. قبلا یکی دو تا از کارهای بچه های اهواز را دیده بودم. هیچ وقت به این خرابی نبود. پ.ن. ۱. حقیقتش توقع زیادی نداشتم ولی خب نه دیگه اینکه یه عالمه تصویر بی ربط و بی معنی ببینی. مجبور نکرده اند کسی را که هر چه رسید دستش بنویسد و اجرا کند. پ.ن.۲. نگهبان تالار همان اول که رسیدم و خواستم بلیط بخرم گفت خانم ارزش نداره بلیط بخری !اگر تونستی یه جوری برو تو که نبیندت . - هر چند دهقانان همواره استثمار می شدند ، بندرت شورش می کردند و چون شورش می کردند ، شورش شان نه شکل قیام توده بلکه گریز توده ای از زیر سلطه ی یک ارباب به "قید حمایتِ" اربابی دیگر ، به خود می گرفت. - اما تا آنجا که این افراد پابند علایق گروهی بودند ، نتوانستند بر موانع محلی فائق آیند ، منافع ملی خود را به صراحت دریابند و از این رو از ایجاد طبقات اجتماعی-سیاسی در ماندند. همین نبود ِ طبقات موثر ، پیامدهای دامنه دار سیاسی داشت؛ زیرا مادام که حکومت مرکزی با نیروهای فراگیر در سطح کشور مواجه نبود ، سلسله ی قاجار می توانست با همان شیوه ی استبداد شرقی ، به اصطلاح خود آن عصر ، بر جامعه مسلط باشد. پ.ن. ایران بین دو انقلاب، نویسنده :یرواند آبراهامیان پ.ن.۱. این هم تکه ای از شرح حال ما ایرانیها در قرن سیزدهم که در قرن پانزدهم باز شاهدش بودیم. تا برام برقصی تو ناز می کنی من باز میس می زنم * میس: Miss call پ.ن. تعجب نکنید این یکی از جدیدترین ترانه های این مرز و بوم است که شما توانسته اید با خواندن این وبلاگ زودتر از سایرین به متن آن دسترسی پیدا کنید. امروز به لطف یکی از همسایگان ناشناس که دو ساختمان ان طرف تر زندگی می کنند و مراسم عروسی یکی از فرزندانشان را در حیاط ساختمانشان برگزار کردند من هم به متن این ترانه نایاب دسترسی پیدا کردم.شرمنده که ادامه ی متن را نمی توانم برایتان بنویسم چون به قدری مجذوب همین دو بیت شده بودم که ذهنم یاری به خاطر سپردن بقیه را نداشت. اما مضمون ترانه از این قرار بود که یک عدد پسر دم پنجره ی خانه ی یک عدد دختر رفته و بعد از داستان میس زدن و اینها فریاد زده است:دوست دخترمی! ( دوست دخترم هستی!) خواننده ی مذکور پس از بیان این جمله گفت: "عاشقم! "وی این عبارت را دو بار بیان کرده و به صورتی گفت که انگار از توی آب درآمده است زیرا نفس نفس می زد و پس از بیان هر عبارت نفسش به گونه ای کم و زیاد می شد که احتمال مرگ وی به ۹۹٪ می رسید! شایان ذکر است وی عبارت "دوست دخترمی! " را به گونه ای فریاد زد که تا صد کوچه آن طرف تر هم صدایشان انعکاس یافت! پ.ن.۱. چون این ترانه ابتدای مراسم یعنی زمانی که هنوز هوا روشن بود خوانده شد احتمال می رود وی برای تست صدا و یا جلب توجه و یا هر قصد و منظور دیگری که توی سر خودشان بوده ، خوانده است. پ.ن.۲.خیلی خوب است که موسیقی ما مثل تمام اتفاقات دیگر این مرز و بوم تا بدین درجه از خود رشد و شکوفایی نشان داده اند. چشم مردم را گریان بینند گاز اشک آور را ول کردند خنده آور بود عمران صلاحی - تهران - شهریور ۵۷ پ.ن. داشتم فکر می کردم چرا بعضی شعرهای قدیمی را هنوز هم می توانیم تکرار کنیم بدون اینکه حتی کلماتش به نظرمان تکراری بیاید؟ تا حالا هیچ آدمی(از دوستان و اطرافیان خودم ) پیدا نشده که محض رضای خدا این دو سه کتاب هندی را که خوانده ام بخواند حداقل برگ بزند. اصلا نمی دانم چه نیروی دافعه ای در این کتابها هست که حتی اگر دستشان می گیرند که بخوانند باز نصفه نیمه رهایش می کنند. اما برعکس همه ، خودم کتابهای هندی را که می گیرم دستم حتی اگر کُند بخوانم دلم نمی آید بذارمشان کنار. حالا هم که اشتباهی به جای رمان مجموعه داستان کوتاه خریده ام از داستانهایش بدم نیامده است اما خب دوست داشتم دنباله ی همان ماجرای روما را در داستان "خاک غریب" می خواندم. پ.ن.باور کنید کتابهای هندی آن قدرها هم که فکر می کنید بدمزه نیست. خیلی هم خوشمزه است.کافی است بچشید! از وزارت بهداشت دولت محمود دوم خواستاریم علاوه بر تلاشهای بی دریغی که در راستای شیوع آنفولانزای آ( خوکی) در وطن اسلامی انجام می دهند نسبت به تغییر فرم گوشهای ملت ایران که همزمان با شیوع آنفولانزا در ممالک غربی بود توجه خاص و ویژه مبذول دارند.چرا که گوشها کمی تا حدی نسبت به گذشته بزرگتر شده اند. " تاریخ مزخرف است." این جمله خوشبینانه ترین نظری است که روزی هنری فورد درباره ی تاریخ اظهار کرده است زیرا در عصر کتاب می زیسته . نیل پستمن نویسنده ی آمریکایی با بیان عبارت پیشین در کتاب " زندگی در عیش ، مردن در خوشی " می گوید که واقعیت تاریخ را امروزه پریز برق و آنتن تلویزیون بیان می کنند:" تاریخ اصلا وجود ندارد." پ.ن. یک طنابی توی دستم هست که نمی دانم تا کی و کجا می توانم بگیرمش. امیدوارم. هنوز امیدوارم. ۱.حرفهای زلایا و دوستانش را باور نکنید ۲. گزينه هاي احتمالي تصدي مسئوليت هاي كابينه ۳. بار دیگر مسجد ضرار (شریعتمداری) ۴.من از هیچ کس نمی ترسم ( اسفندیار رحیم مشایی) پ.ن." شب شیطان" اسم یکی از داستانهای مجموعه است. امید. تنها سرمایه ی ماست.امیدمان را از دست ندهیم. پ.ن. جمله ی آخر یک مقدار تبلیغاتی شد. می دونم. پ.ن. دلم فقط برای خونهایی می سوزد که بی گناه ریخته شد! پ.ن.۱. توجه کردید که بازپرسها چه قدر مهربان بوده اند. شما چی ؟ دوست ندارید یک سر بروید مهمانی اوین؟ - من، نه ، خیلی ممنون. وقت مهمونی ندارم. ضمن این که کاری هم نکردم که لیاقت همچین ضیافتی را داشته باشم. به جان خودم.اصلا ما را چه به این مهمانیهای اعیانی؟ پ.ن. .... پ.ن. این مطلب اعتماد را بخوانید . خالی از لطف نیست. مامان ناراحت بود برای دوستش. برای سالیان جوانی که به پای مردی ریخته بود در غربت . دور از خانواده و آشنا. به عشق مردی که گمان می کرده است دوستش می دارد. مامان گفت: هیچ پولی جبران جوانی از دست رفته نمی شود مادر! مامان گفت :مرد به دو پسرش گفته است از عشق بر حذر باشید که پایان عشق این است! مامان داشت به زبان بی زبانی بهانه و دلیلی می یافت که توجیه کند خودش را که شاید مقصر دوست بوده است و نه مرد! که شاید راه نمانده باشد و این آخرین راهشان باشد! مامان دنبال بهانه ای می گشت که شاید کار از اولش اشتباه بوده است! مامان نمی دانست تمام از قدرناشناسی مرد است یا دوستش هم مقصر است؟ گفتم: چه عشقی بوده است؟ اگر مشکل امروز ظاهر است که ۲۳ سال پیش و آن روز که ادعای عاشقی اش می شده باید می دیده است نه امروز! اگر داستان سه چهار سال اختلاف سنی و بزرگتر بودن زن است که مگر نمی دانسته است! اگر پیری و شکستگی زن است که مگر مرد خودش جوان و سرحال است که شریک زندگی اش را مثل غذای نیم خورده ای میان راه بگذارد و برود! اگر مرد بر آن است که در جمع دوستان بنشیند و وافورش را ... زن را به چه کار آید که بساط تریاک او را بیشتر خوش آید. گفتم عجب داستان غریبی است زندگی ! گفتم :... . پ.ن. عجبم بر زن است ! بر زنی که آتش بیار معرکه ای می شود و دل هم جنسی را می لرزاند که زندگی ات را ویران خواهم کرد! که برای برادرم زن دیگری خواهم گرفت! چه طور است که آدمیزاده تا این اندازه وقیح و دوست نداشتنی می شود؟ پ.ن. ۲. خدایا هیچ یک از ساکنان کره ی خاکی را اینچنین عشقی مباد! آمین و کدام یک از ما این روزها از همه گناهکارتر است؟ کدام یک از ما؟ پ.ن. چه کسی باورش می شد صفار ، دلیر نهم جو بگیردش و به جنگ اسفندیار برود ؟ من که هیچ فکرش را نمی کردم! پ.ن.۲.همیشه باور داشته ام که هر چیزی وقتی دارد! یعنی زمانش که برسد آدم خودش رغبتش را پیدا می کند که مثلا فلان کتاب را بخواند یا فلان شاعر را بشناسد و... . باورم بود که غیر از این وقتها همه چیز نیمه کاره می ماند! مثلا یادم هست سی دی شاملو رسیده بود دستم وقتی که اول دوم دبیرستان بودم و حوصله ام نمی شد که دکلمه های نیم ساعتی کشدارش را گوش بدهم آنقدر که سی دی را بخشیدمش به دوستی .اما سه چهار سال بعد وقتی از شاملو شنیدن لذت بردم که یک تابستان کشدار بود و حالم بد بود و شاملو گفت: " زندگی سخت ساده است و پیچیده نیز هم" نمونه ی این اتفاقها برایم زیاد بوده است نه در خواندن کتاب و شعر. حتی برای آدمها هم . شما را نمی دانم؟ به نظر می رسد رشد و پیشرفت صنعت هواپیماهای وارداتی دوران ما قبل تاریخ روسهای عزیز- که تا ابد باید داغدار هواپیماهای مضحکشان باشیم- هواپیما در طی چند سال آینده در حد اتومبیلهایی که هر روز در خیابان می بینید خواهد شد! البته متوجه هستید که منظورم رشد سقوط هواپیما و برابری اش با تصادفات جاده ای است که اگر اشتباه نکرده باشم اولین عامل مرگ و میر در ایران زیبا و دوست داشتنی ما است. دیروز که مامان گفت هواپیمای مشهد سقوط کرده با خودم فکر کردم عجب شانسی آورده ام این بار ! امروز هم وقت اخبار ساعت ۲ - جدیدا هر موقع دروغ خونم پایین می آید چند دقیقه ای گوش می دهم برای برگشتن به زندگی عادی و قبول بیشتر عجب گل و بلبل قشنگی در این باغ هست - گفتم :" چه قدر زور است آدم به خاطر آنفولانزا بمیرد ! "بعد البته جمله ام را اصلاح کردم :" چه قدر زور است به خاطر سقوط هواپیما بمیری ! " پ.ن. وقاحت حدی ندارد! وگرنه آدم جلوی دوربین از آن حرفها نمی زد که بچه ی توی قنداق هم شاخ در می اورد! سرعت هواپیما زیاد بوده یا سنش ! فرض بر اولی هم باز تقصیر شماست که نه هواپیما را چک کرده ای ؟ نه سازمانش را ؟ و نه خلبانش را؟ وقاحت هم مثل حاشا حد ندارد واقعا برایتان! چه طور می شود با جان این همه آدم بازی کرد و بعد با خونسردی کامل توپ را پرت کرد توی زمین یه بنده خدای دیگری شبیه به خودتان که من نبودم دستم بود تقصیر آستینم بود! حالا هی بنشینید پرونده رو کنید که تمام دنیا از این اتفاقها افتاده است! بعد هم اشک تمساح بریزید که خیلی متاسفیم - البته اگر آمار کشته شدگان از صد گذشت! جان ۲۰ نفر که خیلی هم ارزش ندارد!- تقصیر خلبان است! آقاجان یک روزی هم شترت می خوابد پشت این هواپیما ! آن وقت که ترکیدی برای ما هم ایمیل بزن که ترکیدن چه حسی است؟ ما هم برای تشویش اذهان عمومی آن را در روزنامه منعکس می کنیم! پ.ن.۲. عکسهای هواپیما
....
ادامه مطلب
